uitstulping
zelfstandig naamwoordBetekenis
- plek die uitgestulpt is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitstulpingen | meervoud |
| uitstulpinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| uitstulpinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van uitstulpen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van uitstulping
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitstulpingen | meervoud | uitstulping |
| uitstulpinkje | verkleinwoord | uitstulping |
| uitstulpinkjes | verkleinwoord meervoud | uitstulping |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitstulping zijn vastgelegd.