uitstoter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets of iemand die bepaalde afvalstoffen in het milieu brengt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitstoters | meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van uitstoten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van uitstoter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitstoters | meervoud | uitstoter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitstoter zijn vastgelegd.