uitschuiver
zelfstandig naamwoord ˈœytsxœyvərBetekenis
- voorwerp dat bij gebruik langer wordt doordat onderdelen langs elkaar bewegen
- het opeens uitglijden
- door onhandigheid of onoplettendheid gemaakte fout
Hoe spreek je uitschuiver uit?
/ˈœytsxœyvər/
Uitschuiver bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| œy | huis |
| t | tak |
| s | sok |
| x | acht |
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitschuivers | meervoud |
| uitschuivertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| uitschuivertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van uitschuiven met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van uitschuiver
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitschuivers | meervoud | uitschuiver |
| uitschuivertje | verkleinwoord | uitschuiver |
| uitschuivertjes | verkleinwoord meervoud | uitschuiver |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitschuiver zijn vastgelegd.