uitroken
werkwoordBetekenis
- iemand verjagen met rook
- met rook behandelen om een plaag te bestrijden
Vervoeging van uitroken
uitrokenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van uit bw en roken ww
Woordfamilie van uitroken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| roke uit | woordvorm | uitroken |
| roken uit | woordvorm | uitroken |
| rook uit | woordvorm | uitroken |
| rookt uit | woordvorm | uitroken |
| rookte uit | woordvorm | uitroken |
| rookten uit | woordvorm | uitroken |
| uitgerookt | woordvorm | uitroken |
| uitgerookte | woordvorm | uitroken |
| uitroke | with-subordinate-clause | uitroken |
| uitrokend | woordvorm | uitroken |
| uitrokende | woordvorm | uitroken |
| uitrook | with-subordinate-clause | uitroken |
| uitrookt | with-subordinate-clause | uitroken |
| uitrookte | with-subordinate-clause | uitroken |
| uitrookten | with-subordinate-clause | uitroken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitroken zijn vastgelegd.