uitdrijving
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het wegjagen of verjagen m.n. van boze geesten
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitdrijvingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van uitdrijven met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van uitdrijving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitdrijvingen | meervoud | uitdrijving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitdrijving zijn vastgelegd.