uitdrijven
werkwoordBetekenis
- verjagen van een kwade geest
- drijven totdat men tot stilstand is gekomen
Vervoeging van uitdrijven
uitdrijvenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van uit en drijven
Woordfamilie van uitdrijven
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dreef uit | woordvorm | uitdrijven |
| dreven uit | woordvorm | uitdrijven |
| drijf uit | woordvorm | uitdrijven |
| drijft uit | woordvorm | uitdrijven |
| drijve uit | woordvorm | uitdrijven |
| drijven uit | woordvorm | uitdrijven |
| uitdreef | with-subordinate-clause | uitdrijven |
| uitdreven | with-subordinate-clause | uitdrijven |
| uitdrijf | with-subordinate-clause | uitdrijven |
| uitdrijft | with-subordinate-clause | uitdrijven |
| uitdrijve | with-subordinate-clause | uitdrijven |
| uitdrijvend | woordvorm | uitdrijven |
| uitdrijvende | woordvorm | uitdrijven |
| uitgedreven | woordvorm | uitdrijven |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitdrijven zijn vastgelegd.