uitbundigheid
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het op een luidruchtige manier uiting geven aan een vrolijke stemming
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitbundigheden | meervoud |
Herkomst
afleiding van uitbundig met het achtervoegsel -heid
Woordfamilie van uitbundigheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitbundigheden | meervoud | uitbundigheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitbundigheid zijn vastgelegd.