uitbundig
bijvoeglijk naamwoord, bijwoordBetekenis
- het gewone of de maat overschrijdend, buitensporig, bovenmatig
- op drukke, opgewonden wijze gevoelens uitend
- in ruime mate
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| uitbundige | verbogen, stellende trap |
| uitbundiger | onverbogen, vergrotende trap |
| uitbundigere | verbogen, vergrotende trap |
| uitbundigers | partitief, vergrotende trap |
| uitbundigs | partitief, stellende trap |
| uitbundigst | onverbogen, overtreffende trap |
| uitbundigste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘bovenmatig’ voor het eerst aangetroffen in 1642
Woordfamilie van uitbundig
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| uitbundige | verbogen vorm | uitbundig |
| uitbundiger | vergrotende trap | uitbundig |
| uitbundigere | verbogen vergrotende trap | uitbundig |
| uitbundigers | partitieve vergrotende trap | uitbundig |
| uitbundigs | partitive, positive | uitbundig |
| uitbundigst | uninflected, superlative | uitbundig |
| uitbundigste | inflected, superlative | uitbundig |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van uitbundig zijn vastgelegd.