u
persoonlijk voornaamwoord, wederkerend voornaamwoord, zelfstandig naamwoord /yː/Betekenis
- eenentwintigste letter van het Latijnse alfabet.
- geünificeerde eenheid van atoommassa
- enkelvoud en meervoud formeel
- voorwerpsvorm van gij
- bij u
- bij ge en gij
- de eenentwintigste letter van het alfabet
- één
- of
Hoe spreek je u uit?
/y/
U bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| y | fuut |
persoonlijk voornaamwoord — person
- tweede persoon enkelvoud en meervoud formeel
- tweede persoon voorwerpsvorm van gij
wederkerend voornaamwoord — reflexive
- reflexief bij u
- reflexief bij ge en gij
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- de eenentwintigste letter van het alfabet Zie ook het artikel over de letter u op Wikipedia.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| [1] Volgens wordt een lange u in een gesloten lettergreep gespeld als uu om het onderscheid met de korte u aan te geven... |
Herkomst
vn: De beleefdheidsvorm u --die ook als U kan worden geschreven-- is ontstaan uit de afkorting "U.E." (later "uwé") voor de uitdrukking "Uwe Edelheid"; in de betekenis van ‘persoonlijk voornaamwoord’ voor het eerst aangetroffen in 1550. Het bezittelijk voornaamwoord "uw" bij "gij" is dus ouder.
Woordfamilie van u
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| u's | meervoud | u |
| u'tje | woordvorm | u |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van u zijn vastgelegd.