tweesprong
zelfstandig naamwoord /ˈtwesprɔŋ/Betekenis
- plaats waar een weg zich in tweeën splitst
- voor een beslissende keuze staan
Hoe spreek je tweesprong uit?
/ˈtwesprɔŋ/
Tweesprong bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| w | quiz |
| e | veel |
| s | sok |
| p | pak |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tweesprongen | meervoud |
| tweesprongetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tweesprongetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘wegsplitsing’ voor het eerst aangetroffen in 1567
Woordfamilie van tweesprong
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tweesprongen | meervoud | tweesprong |
| tweesprongetje | verkleinwoord | tweesprong |
| tweesprongetjes | verkleinwoord meervoud | tweesprong |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tweesprong zijn vastgelegd.