tuintafel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een tafel die in de tuin kan staan
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tuintafels | meervoud |
| tuintafeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tuintafeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van tuin en tafel
Woordfamilie van tuintafel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tuintafels | meervoud | tuintafel |
| tuintafeltje | verkleinwoord | tuintafel |
| tuintafeltjes | verkleinwoord meervoud | tuintafel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tuintafel zijn vastgelegd.