tuinstoel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een weersbestendige stoel, vaak van plastic, metaal of teakhout, die men in de tuin kan gebruiken.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tuinstoelen | meervoud |
| tuinstoeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tuinstoeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van tuin en stoel
Woordfamilie van tuinstoel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tuinstoelen | meervoud | tuinstoel |
| tuinstoeltje | verkleinwoord | tuinstoel |
| tuinstoeltjes | verkleinwoord meervoud | tuinstoel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tuinstoel zijn vastgelegd.