tuinder
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die beroepsmatig tuinen aanlegt en verzorgt
- iemand die actief is in de tuinbouw
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tuinders | meervoud |
| tuindertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| tuindertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘groente- en fruitkweker’ voor het eerst aangetroffen in 1723
Woordfamilie van tuinder
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| tuinders | meervoud | tuinder |
| tuindertje | verkleinwoord | tuinder |
| tuindertjes | verkleinwoord meervoud | tuinder |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tuinder zijn vastgelegd.