trauma
zelfstandig naamwoord ˈtrɑumaBetekenis
- psychische stoornis, ontstaan door een schokkende ervaring
- verwonding
- een psychische of fysieke wond
- een psychische of fysieke verwonding
Hoe spreek je trauma uit?
/ˈtrɑuma/
Trauma bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| r | rood |
| ɑu | koud |
| m | maan |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| trauma's | meervoud |
| traumaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| traumaatjes | verkleinwoord, meervoud |
| traumata | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Grieks, in de betekenis van ‘psychische stoornis’ voor het eerst aangetroffen in 1924
Woordfamilie van trauma
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| trauma's | meervoud | trauma |
| traumaatje | verkleinwoord | trauma |
| traumaatjes | verkleinwoord meervoud | trauma |
| traumata | meervoud | trauma |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van trauma zijn vastgelegd.