transmutatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het overgaan in iets anders
- (kernfysica) het omzetten van atoomkernen in andere waardoor een ander element ontstaat
- (biologie) veronderstelde geleidelijke overgang tot een hogere soort die volgens sommigen door scheikundige transmutatie zou moeten plaats vinden
zelfstandig naamwoord
- het veranderen van een metaal in een edeler metaal
- het omzetten van atoomkernen in andere waardoor een ander element ontstaat
- veronderstelde geleidelijke overgang tot een hogere soort die volgens sommigen door scheikundige transmutatie zou moeten plaats vinden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| transmutaties | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van transmuteren met het achtervoegsel -atie
Woordfamilie van transmutatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| transmutaties | meervoud | transmutatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van transmutatie zijn vastgelegd.