toewijzing
zelfstandig naamwoord ˈtuwɛizɪŋBetekenis
- uitsluitende toekenning
- rechterlijke uitspraak waarbij de eiser gelijk krijgt
Hoe spreek je toewijzing uit?
/ˈtuwɛizɪŋ/
Toewijzing bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| u | boek |
| w | quiz |
| ɛi | trein |
| z | zon |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toewijzingen | meervoud |
| toewijzinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| toewijzinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van toewijzen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van toewijzing
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toewijzingen | meervoud | toewijzing |
| toewijzinkje | verkleinwoord | toewijzing |
| toewijzinkjes | verkleinwoord meervoud | toewijzing |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toewijzing zijn vastgelegd.