toespeling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een uiting of stijlfiguur waarbij indirect naar een feit of persoon wordt verwezen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| toespelingen | meervoud |
| toespelinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| toespelinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van toespelen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van toespeling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| toespelingen | meervoud | toespeling |
| toespelinkje | verkleinwoord | toespeling |
| toespelinkjes | verkleinwoord meervoud | toespeling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van toespeling zijn vastgelegd.