temptatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- verleiding, verlokking, verzoeking
- kwelling, marteling
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| temptaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans of Latijn, in de betekenis van ‘kwelling’ voor het eerst aangetroffen in 1290
Woordfamilie van temptatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| temptaties | meervoud | temptatie |
| temptatiën | meervoud | temptatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van temptatie zijn vastgelegd.