telegraaf
zelfstandig naamwoordBetekenis
- toestel dat het mogelijk maakt berichten (telegrammen) over een lange afstand te versturen
- elektromechanisch toestel uitgevonden rond 1835 waarmee men tekens omzet in een elektrisch aan/uit signaat zodat berichten over een kabel kunnen worden overgebracht
zelfstandig naamwoord — masculine
- toestel dat het mogelijk maakt om berichten (telegram znmen) over een lange afstand te versturen
- elektromechanisch toestel uitgevonden rond 1835 waarmee men tekens omzet in een elektrisch aan-uit-signaal, zodat berichten via een kabel kunnen worden overgebracht
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| telegrafen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘sein- en ontvangtoestel om tekens over grote afstand over te brengen’ voor het eerst aangetroffen in 1843
Woordfamilie van telegraaf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| telegrafen | meervoud | telegraaf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van telegraaf zijn vastgelegd.