telefoonnummer
zelfstandig naamwoord ˌteləˈfonʏmərBetekenis
- een uniek nummer toegewezen aan een telefoonaansluiting, waarmee naar deze aansluiting gebeld kan worden
Hoe spreek je telefoonnummer uit?
/ˌteləˈfonʏmər/
Telefoonnummer bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| e | veel |
| l | land |
| ə | de |
| f | fiets |
| o | boot |
| n | nek |
| ʏ | put |
| m | maan |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| tel. | |
| telefoonnummers | meervoud |
| telefoonnummertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| telefoonnummertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van telefoon en nummer
Woordfamilie van telefoonnummer
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| telefoonnummers | meervoud | telefoonnummer |
| telefoonnummertje | verkleinwoord | telefoonnummer |
| telefoonnummertjes | verkleinwoord meervoud | telefoonnummer |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van telefoonnummer zijn vastgelegd.