tegenstrever

iemand die tegenwerkt, tegenspeler

tegenstrever

zelfstandig naamwoord

Betekenis

iemand die tegenwerkt, tegenspeler

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
tegenstrevers	meervoud
tegenstrevertje	verkleinwoord, enkelvoud
tegenstrevertjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

samenstelling van tegen en strever

Woordfamilie van tegenstrever

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
tegenstrevers	meervoud	tegenstrever
tegenstrevertje	verkleinwoord	tegenstrever
tegenstrevertjes	verkleinwoord meervoud	tegenstrever

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van tegenstrever zijn vastgelegd.

Verwante woorden

concurrent

Veelgestelde vragen over tegenstrever

Wat is de betekenis van tegenstrever?

Tegenstrever is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: iemand die tegenwerkt, tegenspeler.

Wat is het meervoud van tegenstrever?

Van tegenstrever geldt: het meervoud is tegenstrevers. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van tegenstrever?

De verkleinvorm van tegenstrever is tegenstrevertje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is tegenstrevertjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord tegenstrever is 22 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

T 2
E 1
G 3
E 1
N 1
S 2
T 2
R 2
E 1
V 4
E 1
R 2
22 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

tegenstrever levert met Wordfeud minimaal 22 en maximaal 90 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

T 2
E 1
G 3
E 1
N 1
S 2
T 2
R 2
E 1
V 4
E 1
R 2
22 zonder bonus
90 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (V) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

tegenstrever in het kort

tegenstrever staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Van tegenstrever staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort tegenstrever bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.