taalwet
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de wet die (in België) het taalgebruik door de autoriteiten regelt
- een wetmatigheid in de taal; grammaticaregel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| taalwetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| taalwetjes | verkleinwoord, meervoud |
| taalwetten | meervoud |
Herkomst
samenstelling van taal zn en wet zn
Woordfamilie van taalwet
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| taalwetje | verkleinwoord | taalwet |
| taalwetjes | verkleinwoord meervoud | taalwet |
| taalwetten | meervoud | taalwet |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van taalwet zijn vastgelegd.