taalwetgeving
zelfstandig naamwoordBetekenis
- alle wetten en verordeningen die het gebruik van een bepaalde taal in een bepaalde context verplichten of juist verbieden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| taalwetgevingen | meervoud |
Herkomst
samenstelling van taal zn en wetgeving zn
Woordfamilie van taalwetgeving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| taalwetgevingen | meervoud | taalwetgeving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van taalwetgeving zijn vastgelegd.