taakstraf
zelfstandig naamwoord /ˈtakstrɑf/Betekenis
- een door de rechter opgelegde straf waarbij de veroordeelde een bepaald aantal uren verplicht en zonder betaald te worden moet werken
Hoe spreek je taakstraf uit?
/ˈtakstrɑf/
Taakstraf bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| a | maan |
| k | kat |
| s | sok |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| taakstraffen | meervoud |
| taakstrafje | verkleinwoord, enkelvoud |
| taakstrafjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van taak en straf
Woordfamilie van taakstraf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| taakstraffen | meervoud | taakstraf |
| taakstrafje | verkleinwoord | taakstraf |
| taakstrafjes | verkleinwoord meervoud | taakstraf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van taakstraf zijn vastgelegd.