suf
bijvoeglijk naamwoord, werkwoord sʏfBetekenis
- moeite ervarend om oplettend te zijn
Hoe spreek je suf uit?
/sʏf/
Suf bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| ʏ | put |
| f | fiets |
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| suffe | verbogen, stellende trap |
| suffer | onverbogen, vergrotende trap |
| suffere | verbogen, vergrotende trap |
| suffers | partitief, vergrotende trap |
| sufs | partitief, stellende trap |
| sufst | onverbogen, overtreffende trap |
| sufste | verbogen, overtreffende trap |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van suffen
- gebiedende wijs van suffen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van suffen
Vervoeging van suf
sufhele werkwoord
Herkomst
erfwoord: Oergermaans *sufjaz ‘slaperig’, afleiding uit het sterke ww. *sufan- ‘slapen’ (waaruit Oudnoords sofa), bij Indo-Europees *sup-e-, presensstam met nultrap van *su̯ep-, waartoe ook Hittitisch šupp(t)ari ‘slapen’ en Sanskriet svápiti ‘hij slaapt’ behoren.
Woordfamilie van suf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| suffere | verbogen vergrotende trap | suf |
| sufs | partitive, positive | suf |
| sufst | uninflected, superlative | suf |
| sufste | inflected, superlative | suf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van suf zijn vastgelegd.