universale
zelfstandig naamwoord ˌynivɛrˈzaləBetekenis
- algemeen geldig begrip
Hoe spreek je universale uit?
/ˌynivɛrˈzalə/
Universale bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| y | fuut |
| n | nek |
| i | riet |
| v | vis |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| z | zon |
| a | maan |
| l | land |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- verschijnsel dat in haast alle talen voorkomt
- manifest dat door een vorst is uitgevaardigd
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| universalia | meervoud |
Herkomst
de nominatief onzijdig van Latijn universalis bn "algemeen, universeel"
Woordfamilie van universale
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| universalia | meervoud | universale |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van universale zijn vastgelegd.