strubbeling
zelfstandig naamwoord ˈstrʏbəlɪŋBetekenis
- ruzie of tegenwerking die te maken heeft met dingen die gedaan (moeten) worden
Hoe spreek je strubbeling uit?
/ˈstrʏbəlɪŋ/
Strubbeling bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| ʏ | put |
| b | bak |
| ə | de |
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| strubbelingen | meervoud |
| strubbelingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| strubbelingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van strubbelen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van strubbeling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| strubbelingen | meervoud | strubbeling |
| strubbelingetje | verkleinwoord | strubbeling |
| strubbelingetjes | verkleinwoord meervoud | strubbeling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van strubbeling zijn vastgelegd.