strijdmiddel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- elk middel wat in een strijd kan worden gebruikt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| strijdmiddelen | meervoud |
| strijdmiddeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| strijdmiddeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van strijd ww en middel
Woordfamilie van strijdmiddel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| strijdmiddelen | meervoud | strijdmiddel |
| strijdmiddeltje | verkleinwoord | strijdmiddel |
| strijdmiddeltjes | verkleinwoord meervoud | strijdmiddel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van strijdmiddel zijn vastgelegd.