stremming
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een onderbreking in de normale stroom van het verkeer
- het neerslaan van opgeloste eiwitten door coagulatie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stremmingen | meervoud |
| stremminkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stremminkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van stremmen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van stremming
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stremmingen | meervoud | stremming |
| stremminkje | verkleinwoord | stremming |
| stremminkjes | verkleinwoord meervoud | stremming |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stremming zijn vastgelegd.