stijlbreuk
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een plotselinge overgang naar een andere manier van doen; niet in overeenstemming wat gebruikelijk is of was
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| stijlbreuken | meervoud |
| stijlbreukje | verkleinwoord, enkelvoud |
| stijlbreukjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van stijl zn en breuk zn
Woordfamilie van stijlbreuk
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| stijlbreuken | meervoud | stijlbreuk |
| stijlbreukje | verkleinwoord | stijlbreuk |
| stijlbreukjes | verkleinwoord meervoud | stijlbreuk |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van stijlbreuk zijn vastgelegd.