spalken
werkwoord, zelfstandig naamwoordBetekenis
- fixeren en ondersteunen van een gewricht zodat beweging tot een minimum wordt beperkt
Vervoeging van spalken
spalkenhele werkwoord
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord spalk
Herkomst
eerste vermelding 1351
Woordfamilie van spalken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gespalkt | woordvorm | spalken |
| gespalkte | woordvorm | spalken |
| spalke | woordvorm | spalken |
| spalkend | woordvorm | spalken |
| spalkende | woordvorm | spalken |
| spalkt | woordvorm | spalken |
| spalkte | woordvorm | spalken |
| spalkten | woordvorm | spalken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spalken zijn vastgelegd.