slok
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een mondvol vloeistof die ingeslikt wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| slokje | verkleinwoord, enkelvoud |
| slokjes | verkleinwoord, meervoud |
| slokken | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van slokken
- gebiedende wijs van slokken
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van slokken
Vervoeging van slok
slokhele werkwoord
Herkomst
Naamwoord van handeling van slikken
Woordfamilie van slok
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| slokje | verkleinwoord | slok |
| slokjes | verkleinwoord meervoud | slok |
| slokken | meervoud | slok |
| geslokt | woordvorm | slokken |
| geslokte | woordvorm | slokken |
| slokke | woordvorm | slokken |
| slokkend | woordvorm | slokken |
| slokkende | woordvorm | slokken |
| slokt | woordvorm | slokken |
| slokte | woordvorm | slokken |
| slokten | woordvorm | slokken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van slok zijn vastgelegd.