schuinte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de mate waarin iets schuin of scheef is
- helling
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| schuinten | meervoud |
| schuintes | meervoud |
Herkomst
afleiding van schuin met het achtervoegsel -te
Woordfamilie van schuinte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| schuinten | meervoud | schuinte |
| schuintes | meervoud | schuinte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van schuinte zijn vastgelegd.