schrokker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die met overmatige gretigheid iets verorbert, schrokkerd, schrokop
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| schrokkers | meervoud |
| schrokkertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| schrokkertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van schrokken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van schrokker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| schrokkers | meervoud | schrokker |
| schrokkertje | verkleinwoord | schrokker |
| schrokkertjes | verkleinwoord meervoud | schrokker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van schrokker zijn vastgelegd.