scheldbrief
zelfstandig naamwoord ˈsxɛldbrifBetekenis
- schriftelijk boodschap die hoofdzakelijk uit afbrekende kritiek en verwensingen bestaat
- (middeleeuwen) geschrift waarmee een schuldeiser die een schuld niet betaald krijgt de schuldenaar als een soort straf belachelijk maakt
Hoe spreek je scheldbrief uit?
/ˈsxɛldbrif/
Scheldbrief bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| x | acht |
| ɛ | bed |
| l | land |
| d | dak |
| b | bak |
| r | rood |
| i | riet |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- geschrift waarmee een schuldeiser die een schuld niet betaald krijgt de schuldenaar als een soort straf belachelijk maakt Middle-Ages
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| scheldbriefje | verkleinwoord, enkelvoud |
| scheldbriefjes | verkleinwoord, meervoud |
| scheldbrieven | meervoud |
Herkomst
samenstelling van scheld ww en brief zn
Woordfamilie van scheldbrief
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| scheldbriefje | verkleinwoord | scheldbrief |
| scheldbriefjes | verkleinwoord meervoud | scheldbrief |
| scheldbrieven | meervoud | scheldbrief |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van scheldbrief zijn vastgelegd.