schandteken
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een teken dat ter ontering werd aangebracht waardoor de persoon (voor de rest van het leven) gebrandmerkt was, een schandmerk
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| schandtekenen | meervoud |
| schandtekens | meervoud |
| schandtekentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| schandtekentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van 'schand' (van schande) en teken
Woordfamilie van schandteken
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| schandtekenen | meervoud | schandteken |
| schandtekens | meervoud | schandteken |
| schandtekentje | verkleinwoord | schandteken |
| schandtekentjes | verkleinwoord meervoud | schandteken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van schandteken zijn vastgelegd.