satire
zelfstandig naamwoordBetekenis
- voorstelling van zaken waarin op spottende wijze iets aan de kaak wordt gesteld
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| satiren | meervoud |
| satires | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘hekelschrift’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1811
Woordfamilie van satire
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| satiren | meervoud | satire |
| satires | meervoud | satire |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van satire zijn vastgelegd.