parodie
zelfstandig naamwoord /ˈpɑroˈdi/Betekenis
- spottende nabootsing van een bestaande kunstvorm (letterkundig werk, film etc.)
- parodiëren, parodist, parodistisch
Hoe spreek je parodie uit?
/ˈpɑroˈdi/
Parodie bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| o | boot |
| d | dak |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| parodies | meervoud |
| parodietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| parodietjes | verkleinwoord, meervoud |
| parodieën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘spottende nabootsing’ voor het eerst aangetroffen in 1784
Woordfamilie van parodie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| parodies | meervoud | parodie |
| parodietje | verkleinwoord | parodie |
| parodietjes | verkleinwoord meervoud | parodie |
| parodieën | meervoud | parodie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van parodie zijn vastgelegd.