ruziezoeker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die ruzie zoekt of maakt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ruziezoekers | meervoud |
| ruziezoekertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ruziezoekertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van ruzie en zoeker
Woordfamilie van ruziezoeker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ruziezoekers | meervoud | ruziezoeker |
| ruziezoekertje | verkleinwoord | ruziezoeker |
| ruziezoekertjes | verkleinwoord meervoud | ruziezoeker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ruziezoeker zijn vastgelegd.