ruziemaker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die ruzie maakt of zoekt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ruziemakers | meervoud |
Herkomst
afgeleid van ruziemaken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van ruziemaker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ruziemakers | meervoud | ruziemaker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ruziemaker zijn vastgelegd.