rubricator
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die rubriceert
- tekenaar van beginletters (initiaal|initialen) in middeleeuwse handschriften en drukken
zelfstandig naamwoord — masculine
- tekenaar van beginletters (initialen) in middeleeuwse handschriften en drukken
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| rubricatoren | meervoud |
| rubricators | meervoud |
| rubricatortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| rubricatortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van rubriceren met het achtervoegsel -ator
Woordfamilie van rubricator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| rubricatoren | meervoud | rubricator |
| rubricators | meervoud | rubricator |
| rubricatortje | verkleinwoord | rubricator |
| rubricatortjes | verkleinwoord meervoud | rubricator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van rubricator zijn vastgelegd.