richter
zelfstandig naamwoord ˈrɪxtərBetekenis
- iets of iemand die richt
- een functionaris die de uitvoering van de vonnissen onder zijn beheer had, maar niet het vonnis velde.
Hoe spreek je richter uit?
/ˈrɪxtər/
Richter bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ɪ | pit |
| x | acht |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| richters | meervoud |
| richtertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| richtertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van richten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van richter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| richters | meervoud | richter |
| richtertje | verkleinwoord | richter |
| richtertjes | verkleinwoord meervoud | richter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van richter zijn vastgelegd.