reutelaar
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die met grommende geluiden uiting geeft aan zijn ongenoegen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| reutelaars | meervoud |
| reutelaartje | verkleinwoord, enkelvoud |
| reutelaartjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van reutelen met het achtervoegsel -aar
Woordfamilie van reutelaar
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| reutelaars | meervoud | reutelaar |
| reutelaartje | verkleinwoord | reutelaar |
| reutelaartjes | verkleinwoord meervoud | reutelaar |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van reutelaar zijn vastgelegd.