renaissance
zelfstandig naamwoord rənɛˈsɑ̃səBetekenis
- een overgangsperiode in de Europese geschiedenis tussen middeleeuwen en nieuwe tijd die gekenmerkt wordt door een op de klassieke oudheid geïnspireerde bloei van kunsten en letteren.
- vernieuwing, herleving
Hoe spreek je renaissance uit?
/rənɛˈsɑsə/
Renaissance bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| ə | de |
| n | nek |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| ɑ | bad |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- in Europa de overgang tussen middeleeuwen en nieuwe tijd die gekenmerkt wordt door een op de klassieke oudheid geïnspireerde bloei van kunsten en letteren
- begin van een krachtige ontwikkeling die aan een eerdere bloeitijd herinnert figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Tot 2006 was de officiële spelling Renaissance. | |
| renaissances | meervoud |
Herkomst
van Frans renaissance zn , dat weer afgeleid is van renaître ww "herboren worden"; in de betekenis van ‘stijlvernieuwing’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1844
Woordfamilie van renaissance
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| Renaissance | feminine, masculine | renaissance |
| renaissances | meervoud | renaissance |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van renaissance zijn vastgelegd.