regelgeving
zelfstandig naamwoordBetekenis
- bevat directieve kaders, voor het correct implementeren of toepassen van wetgeving
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| regelgevingen | meervoud |
| regelgevinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| regelgevinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Samenstellende afleiding van regel en geven met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van regelgeving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| regelgevingen | meervoud | regelgeving |
| regelgevinkje | verkleinwoord | regelgeving |
| regelgevinkjes | verkleinwoord meervoud | regelgeving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van regelgeving zijn vastgelegd.