reformatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- hervorming, herstelling (tot een vroegere, als beter beschouwde toestand), vernieuwing, verbetering
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| reformaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘kerkhervorming’ voor het eerst aangetroffen in 1595
Woordfamilie van reformatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| reformaties | meervoud | reformatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van reformatie zijn vastgelegd.