reformateur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die reformeert, een hervormer
zelfstandig naamwoord — masculine
- bepaalde godsdienstige protestanten in de 17e eeuw die braken met de Rooms-Katholieke Kerk
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| reformateurs | meervoud |
| reformateurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| reformateurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van reformeren met het achtervoegsel -ateur
Woordfamilie van reformateur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| reformateurs | meervoud | reformateur |
| reformateurtje | verkleinwoord | reformateur |
| reformateurtjes | verkleinwoord meervoud | reformateur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van reformateur zijn vastgelegd.