reformator
zelfstandig naamwoordBetekenis
- hervormer (b.v.
- veranderaar, verbeteraar, hersteller
- (post-klassiek) hervormer
zelfstandig naamwoord — masculine
- hervormer (b.v. op het gebied van de kerk, het geloof)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| reformatoren | meervoud |
| reformators | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van reformeren met het achtervoegsel -ator
Woordfamilie van reformator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| reformatoren | meervoud | reformator |
| reformators | meervoud | reformator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van reformator zijn vastgelegd.