redenatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- redenering of manier van redeneren, veelal in ongunstige zin
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| redenaties | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van redeneren met het achtervoegsel -atie
Woordfamilie van redenatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| redenaties | meervoud | redenatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van redenatie zijn vastgelegd.