reconciliatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- hereniging, verzoening
- vergelijkingsproces of twee gerelateerde handelingen in een boekhouding met elkaar in balans zijn, het opsporen van verschillen indien dit niet het geval is en het oplossen van die boekhoudkundige verschillen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| reconciliaties | meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Franse réconciliation (met het achtervoegsel -atie)
Woordfamilie van reconciliatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| reconciliaties | meervoud | reconciliatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van reconciliatie zijn vastgelegd.